تا دو دهه قبل ، پنل های خورشیدی ( فتوولتائیک ) به عنوان یک محصول لوکس برای تامین برق موارد خاص مورد استفاده قرار می گرفتند . مخصوصا در ایران از یک طرف به دلیل پایین بودن بهای انرژی و از طرف دیگر به دلیل هزینه های پایین برق رسانی ، این پنل ها تقریبا بلا استفاده بودند . به مرور با معرفی تکنولوژی های جدیدتر تولید پنل های خورشیدی با قیمت های بسیار پایین تر امکان پذیر شد و همین امر رشد فزاینده استفاده از این تجهیزات در تولید برق را به همراه داشته است.
حتی با در نظر گرفتن بهای کم انرژی در ایران ، امروزه سرمایه گذاری اولیه برای احداث تاسیسات برق رسانی بسیار پرهزینه بوده و همین امر تامین برق به متقاضیان خانگی را با استفاده از سیستم های برق خورشیدی مستقل از شبکه توجیه پذیر کرده است . امروزه حتی شرکت های برق که از منابع دولتی استفاده می کنند نیز برای برقرسانی به مناطق دوردست از سیستم های برق خورشیدی مستقل از شبکه استفاده می کنند .
بر خلاف نیروگاه های خورشیدی متصل به شبکه ، این سیستم ها فاقد هرگونه ارتباط الکتریکی با شبکه بوده و برق تولیدی خود را به صورت مستقل به مصرف کننده تحویل می دهد . به دلیل غیر دائمی و متغیر بودن منبع اولیه ( خورشید ) در طول شبانه روز ، استفاده از سیستم های ذخیره سازی انرژی ضروری می باشد . این سیستم ها برق تولیدی مازاد بر نیاز مصرف کننده را در باتری ها ذخیره کرده و در شب یا دیگر زمانهای عدم وجود خورشید به مصرف کننده تحویل می دهد .
